ದ್ವಾದಶಾವತಾರ ಕಾವ್ಯ

ಜಲವೆದ್ದು ಜಗಮುಳುಗಿ

ಹೊಳೆಯು ತಾ ಕಡಲಾಗಿ

ಜೀವಸೆಲೆ ಬತ್ತಿ ಧಗಧಗಿಸಿ |

ಕುಲಕೋಟಿ ಕರುಣೆಯಲಿ

ಬಾ ಎನಲು ಕೈನೀಡಿ

ಕಾಪಾಡು ಮೀನ ತಾ ಅವತರಿಸಿ ||೧||

ಮಂದರನ ಕಂದರದಿ

ಛಾಪ ವಾಸುಕಿ ಪಿಡಿದು

ಸುಧೆಗಾಗಿ ಪಾಲ್ಗಡಲ ಕಡೆಯೆ |

ಗಿರಿಗಾಮೆ ಬಲವಾದೆ

ಲಕುಮಿ ತಾ ಸೋಜಿಗದಿ

ಬರುತಿರೆ ಸತಿಯಾಗಿ ಸಿರಿಯ ಪಡೆವೆ ||೨||

ಇಳೆಯ ತಾ ಪಿಡಿದು

ಗೋಳಾಡಿ ಪಾತಾಲ

ಅಸುರ ಬಲ ಗಹಗಹಿಸಿ ಹಗೆತನದಿ |

ವಸುಮತಿಪತಿ ಪದುಮಳ

ಕಾಪಾಡೆ ಕೋರೆಯಲಿ

ನಗುತ ಕುಳಿತ ಭುವಿಯು ಒಡೆತನದಿ ||೩||

ಪಾಹಿ ಪಾಹಿ ಕೇಶವ

ಪಾಹಿ ನೀ ಮಾಧವ

ಕರೆದ ಕಶಿಪುಸುತ ಜ್ಞಾನಮಂದಿರ |

ಕಂಬದೊಳು ಬಿಂಬ ತಾ

ಮೈದಳೆದ ನರಸಿಂಹ

ಪೊರೆಯೊ ಕರುಣದಿ ಬಕುತ ಬಂಗಾರ ||೪||

ಬಲರೊಳು ಅತಿಬಲ ಬಲಿ

ತಾನೆನುತ ಬೀಗಿರಲು

ಕರದೊಳಗೆ ತ್ರಿಭುವನ ಭವನ |

ಅವತರಿಸಿ ವಟುವಾಗಿ

ಬೇಡಿ ಮೂರಡಿ ಚರಣ

ಶಿರದೊಳಗೆ ಮೋಹ ಕಳೆವ ವಾಮನ ||೫||

ಆಳರಸ ಅರಿಯಾಗಿ

ಜನಮನಕೆ ಕೆಡುಕಾಗೆ

ವನಜನಾಭ ನೀ ದಯದಿ ಹರಸು |

ಪೊರೆದು ಪಾಲಿಸೆ ಜಗವ

ತರಿದು ಅರಸರ ಶಿರವ

ಮೆರೆಯಿತಾಗ ಭಾರ್ಗವನ ಪರಶು ||೬||

ದುರುಳನಾ ದಶಮುಖ

ಜಾನಕಿಯ ಸೆಳೆದೊಯ್ಯೆ

ದರ್ಪವಳಿದು ಹತ ಪ್ರಾಣ ರಾವಣ |

ಜಗಕೆ ದೃಷ್ಟಾಂತ ನೀ

ಕುಲಕೆ ಭೂಷಣನು ನೀ

ಇಳೆಯ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ರಾಘವ ||೭||

ಪಾಂಡವರ ಹೆಸರಿನಲಿ

ಗೀತ ಸಾರವನರುಹಿ

ಧರ್ಮನಿಧಿ ನರಗೆ ಸಾರಥಿ |

ಅಸುರ ಕುಲಕೋಟಿ ಬಲ

ಮುರಿದು ತಾ ಛಲದಲಿ

ಜಗಪೊರೆವ ಮುರಾರಿ ನಿನಗಾರತಿ ||೮||

ಜನಮನಕೆ ಮೋಕ್ಷದ

ಮಾರ್ಗವ ತೋರೆ ತಾ

ಅವತರಿಸಿ ಗುರುವಾದನಾ ಬುದ್ಧ |

ದ್ವಾಪರದೊಳು ನಿರ್ಗುಣ

ತತ್ವವಾ ಬೋಧಿಸಿ

ಮನುಜಕುಲ ಪಾಲನೆಗೆ ತಾ ಸಿದ್ಧ ||೯||

ದುರುಳಜನ ಸಂಹರಿಸಿ

ವಸುಂಧರೆ ಕೋಮಲೆ

ಕಾಪಾಡು ಅಶ್ವಾರೂಢ ಕಲ್ಕಿ |

ಅಧರ್ಮ ಅಶಾಂತಿಯು

ನೆಲೆಯಾಗಿ ಕಲಿಯು ತಾ

ಮೆರೆದಿರಲು ಯುಗಕೆ ನೀಡುವೆ ಮುಕ್ತಿ ||೧೦||

ಆ ರೋಗ ಈ ರೋಗ

ಮನುಜ ಕಡುಕಷ್ಟವೆನೆ

ಓಷಧಿಯ ಚಿಲುಮೆಯು ತಾನಾಗಿ |

ಉದ್ಧರಿಸಿ ಬಕುತಗಣ

ಧನ್ವಂತರಿ ನೀನಿರೆ

ಬಾಳುವೆವು ಚೆಂದದೊಳು ಹಾಯಾಗಿ ||೧೧||

ಮೋಹಿನಿಯ ಮೋಹದಲಿ

ಅಸುರಕುಲ ಮರುಳಾಗಿ

ಸುರಪಾಲಿಗೆ ಸುಧೆಯ ಹರಿಸಿ ತಾ |

ಜಗದಗಲ ಬಕುತಿಸುಧೆ

ಪಸರಿಸುತ ಒಲವಿನಲಿ

ಪಯಣಿಗನೊಡೆಯ ಲಕುಮಿಪತಿಯೆ ಬಾ ||೧೨||

- ಪ್ರಕಾಶ ಪಯಣಿಗ